യാജം

ഒടുവില് നേരമിങ്ങെത്തി

അതണയുവാനാ -

ണറിയുന്നില്ലൊന്നുമീ

സായന്തനം.

ആരറിവുണ്ടാര്ക്കറിവുണ്ടീ

'യാഷ'കാലമങ്ങിഴഞ്ഞും

തുഴഞ്ഞും

ജീവനയാജം ഭുജിപ്പതുണ്ടങ്ങനെ.

അത്രമേല് വിറയാര്ന്നതാണെന് തോഴി

വിയര്ത്തുലഞ്ഞതാണവള്

ഹതിത.

എന്നാകിലിനിയെന്തിനീ

കോപമീ

പ്രാണനും പറന്നകലവേ

മേലിക കണക്കൂര്ന്നു

തൂക്കമാടിടാമല്ലേ.

അറിവീലൊരു യാത്രികന്

മമ

'ദേഹ'രിപുക്കളെയൊന്നും.

പാതി മറഞ്ഞിരിപ്പാണവര്

ജീവകന്

തന് ചിതയെരിച്ചിടാനായങ്ങനെ...!

--------------------------

യാഷകാലം - പ്രയാസകാലം

യാജം - അന്നം

മേലിക - വവ്വാല്